راستی سه شنبه ها پایتخت جهان بود :(

سه ماهِ پیشش رفدی. سه ماه بعدش اومدی. نود و شیش شمسی. همینکه پاییز از دم در اومد تو. برام یه آهنگ فرستادی. پاییز دلتنگی. اسمش این بود. از روزبه نمیدونم کی کی. راسش من اصن آهنگ فارس گوش نمیدادم. هنوزم نمیدم. جز اون هف هش تا آهنگی که برام فرستادی و پر بود از حرفای دل من. حرفایی که هیشوخ نشد بت بگم. ینی نمیتونسم بگم. ینی نبایدم میگفدم. میدونی؟ ما میمیریم. اما حرفامون نه. مثلن همین دوس داشتن تو. که هیچوخ تبدیل به حرف نشد. هیچوقتم جون نداد. فقد یه حس بود که کز کرده نشست اون تو. بعد پاییز دلتنگی. زمستونم هم دلتنگ شد. بعدش بهارم. بعدش تابستون. بعدش حتی همه فصلای قبل از تو. رفتی اما .همه شبام به یادتن همه روزام به یادتن . هنوزم دوست دارم. هنوزم نمیدونی....